Veel kampeerders deinzen meteen terug bij het idee om een nacht in een hangmat te slapen. Het mentale beeld is vaak hetzelfde: wakker worden in de vorm van een banaan, een stijve nek en rugpijn door urenlange onnatuurlijke krommingen. We gaan ervan uit dat, omdat hangmatten er gebogen uitzien, onze stekels zich moeten buigen om bij ze te passen. Deze scepsis houdt veel buitenenthousiastelingen aan de grond vastgebonden, vertrouwend op opblaasbare kussens die vaak leeglopen of harde wortels en rotsen niet kunnen dempen.